Hier volgen enkele fragmenten uit de dichtbundel
''Kaoleries". Beluisteren kan met Windows Media Player. Als deze niet op uw
systeem staat, kunt u de player downloaden van Microsoft. Klik hier:
http://www.microsoft.com/windows/windowsmedia/en/download/default.asp
nee_09 (beluister dit fragment)
Mam doe mós wachte op ‘t book van Neel,
Nigella, Nieol - sjiet wie ‘t wiejer hoot
in neugedreijenveertig, broen op dood
pepeer - get boere boete waord gewaore,
waord tösse wäörd, ónbegrepe sjtrepe
zoe zjwumme - Nigella - lčtters in mien pen.
Doezjend člfhóngerd, twelf. Veldeke voor
bie ós de bós umhoog nao zien graovin.
Aangesjtaoke zóng Letiense Thei de min
in de manshoog leime kirk van Nyell:
eine lange lap tummers langs de baek
die - de waeg geweze door naef Wald -
wie ei jufferke oet de bós kump sjtrónse,
ein anger zuut en wazelend same hame
ze breukskeszjwart zich noe nao de Maas.
En dich Betje Müsers vertčl mich gerös
van ‘t wich van de reus det d'r wón
biej ‘t weuste vroumes det d'r vinje kós
in de bós van de wouf wie Neel begós.
Drei daag haet ze mótte lieje, good
oetreingerete, de baek rood van blood.
Neel hoot ze, ‘t wónjerwich Neelke Maria.
Zoe hauw Neel mich in de moel, klump en kieps
vól van waats te later iers begrieps
bie sjmeed en sjrienewirker róndj de sjtoof
sjienend wie de hčl gesjtaok mit sjaevele.
Middige hónge ze dao, ein hampel aansjpenders,
de krotte d’roet, nag get te naat veur weit,
ore verkesmoele wen Giebels sjprook.
Giebels, häöre Münchhausen op klump,
dörpsdichter wie Neel Siberië woor
water in breefkes van teen bevroor,
aom fónkelkaad kersjtal op de moer, sjoer-
pepeer de windj, hčgke keps en waeke waeke
dae raek van kaekels aan ‘t hoonderdaak.
Wo zien dan verhaole kaolezakketig
zjwart wie de nach in ein doos in ein kies
in de toegeritsde Maurits, haol ze mich.
Beukboere die naeve mich dabbe
hauwe aojer wäörd bie de sjabbe:
woor Cornula Neel? Omes nao de homes
wčdde waem de grótste kótse kós
op de golje sjpegel bie d'n Top.
Jeu wón: dae lekde alle angere iers op.
Teen vater later loge ze aan ‘t Belsj.
Aorlog dae dae zomer lies te heure woor
bie sjtadse windj doef boeze bie Luuk.
Doe sjtevelde Mrieke mit twie ziekes sjpek
en wórs nao Valkesweerd, wo Wulm de broor
zich veur kirk en keunigin de klote sjoerde.
Nao d’n aorlog geine weit van Petersburg,
de mark minder es eine keersesjtein
zöstig glazer in Glabbach de gölje,
ach jónges begaajt uch, laot ‘m gaon,
noets kreeg geer get gezag det mier woor es waat woor.
Wäörd nótse neet aan de sjöp, in de voor.
Broen sjoevert de maon, veertien vief nag sjnie.
Dreidoezjend kilomaeter baove zie
vlook Servaos zien Serafiene sjtief.
Ze höbbe häöm - keuning van de kaoj
get werm gekald. Neel krieg ze noe gemaete
door dae Franse Fries (moot mis: de maot vergaete),
drejt zich op ein anger zie en sjleup
door knooj en maerelinke haer. Bie Keup
reup ‘t kóffiemeurke veur de sjiech.
Hae duit nag gauw get det d'r zich neet biech
en efkes later krejt de trein nao Zjwame.
Op Baeksjtraot zeve sjreef Ad door drei rame
haer zoe hel vliemp de piel in ziene kop.
Lachend sjtoeke Apache häör paerd in galop.
Op bein wie proemesjtiepe sjtiefelt
nao de vreumes Lena, sjrabbelheks
aerpel in de mónsjtrans Neel in zjwarte zök
trök nao hoes. Hoendiep Boterdiep kwaak ein klas
wen Lena - hauf twelf - bie de milkker sjteit.
Klas twie zump drie maal drie is nee-hege.
Ach dink Lena, ach is mier es genóg,
ein neuge höf ós get hoog in de lóch.
De waorheid is: het hauw zich in dras
verzaope daag bie die neuge vasgesieferd:
ein twie is drei maol veer vief zös zeve maol ach.
Zoe dun woor ‘t bie de binnelste pool.
Kump me waal wiejer mit noer klómpesjool?
nee_12 (beluister dit fragment) Me vreug zich aaf waat waem hie mook
en maak: lóchte raekel, zandj aone ingewandj
dit völsel, krötjes moere moere potleuj
bone zjwaegeldun tej wie fitsebandj.
Weer lik de sjtein zich in de voor.
Buurkes wule nag in oetgeklopde sjtaof.
Twie kaerskes en de zjwaer haet eine raof.
Gorella Gertruud Senga Sengana sjoen
is zjweit geduip, Wónjer van Kelvedon
de poema is gesjneurd Nel boek zich weer
Nel Neel moders van ‘t depe neer
drej vaster nag die sjroef roef-roef
de sjoefel höp de sjöp de wichter wachte
plökke binje gaeje zek um de kneen
in zjweit gesjpegeld Sjeveninge (noets gezeen)
dit Neel van Bólgewerk en Rekesjteel
sjpeel van windj en Maas die hie neet wiejer wól.
"Kóns doe mörge mit die keuningsgäön beginne?"
Zeker neet, de weit sjteit nag neet in zinne,
hel mót d'r zien wie sókkerkäörkes,
‘t waer is neet vas genóg de häörkes
van de roepse lieke diek biejeingekook
de miepmop maak zich op veur in mie book
te euverlaeve, windj zit in de krangse hook,
klaats de sjmik veur waem neet heure wilt
loester loester wie ‘t boes um ‘t hoes
blindj viemp hae aoj buim mótte draan
dor tek wie de vós de kranke knienkes nek.
Kaerse kótse gif hoesheugde bäökend
kladderdaatse wichter zich haarinkelend
det ‘t blood in de klumpkes drief
sjietsjoew boes in de fikke van det wit wief.
Wie wildj waert de windj, hae griep zich antens
moere kete, veurt ze mit leut los inins
jeug häöks wiejer wie zjwalge mögke höbbe
sjuut koekeluit en dan Bóm! dčkselsjlaag.
Nieks waeg - veugel opgekroep buim wie geteikend
sjtein zjweite bóm bóm dao včlt de maon
ingele zinge dun bie de kaer ‘t groot aangaon
‘t kómme, heur: de kraom van de sjpraekende rat
ta ta heur loester jank dao hie hoos kómp. Plat.
nee_13 (beluister dit fragment) Veer gaon nao baove veertig jaor biejein
en nag blie wie ein ert die aopegeit
Angenees en Lei, laot häör gewaere,
ouch de naober mit zien zjwarte zjwaere:
wiejer sjtieg de leefderik in zoene kraom.
Laam veugel flakere op de baom.
Hae daen tomateblauwe pauw
zie ein vazel graasmös die get gauw
piep: Sjarel. Sjuuns baove hingk de sjtrik.
Knik zag weer eine kómpelnak - wit
de krens blome wäörd, wie sjoen de gank
zoene zöscilinder zeve maeter lank
BB sjnachs in de bös nao zien ierste koel
hampele haolems in pungel en moel.
Dartig. Affekaotse, hae get mit getalle
meine neet mie mitein te kónne kalle,
mit graas bewasse väöl fórs herriekroed
de paad dae zie nag dach te gaon es broet.
Op zösendertig hoes ein vrouw allein
mit wich. ‘t Lief dinke daag veuroet.
Ze haet bezeuk. Waat mót ich mit dae poet?
vreug hae wen ‘t wich veur Lego vreug.
Efkes biet det in de prie, mer zien baan,
hae haet ein tennisbaan XM mit caravan
en wen ‘t daobie lekker is, waat lčt.
‘t Wich zit zich mit de Lego op ‘t bčd.
"Mam, ik maak een huis." Ouch det blief bie wäörd.
Hae duujt zich in häör mit de gaaspedaal -
nag nao d’n aannummer doe kins det waal.
"Kijk een toren." Ze nek dae gaelen troep,
wink nao XM al weer op de sjtoep.
"Ik maak een boot" zaet ‘t wich.
Ze zeuk op TeleNeel de Kwis van Kris.
Sjroete zien moderaenje, raak of mis
vreug hae sjteunmeuderkes in duur kleijaasj.
Die winne hóndjskerre veur de graasj
en sjlange um in kruperkes te hange.
nee_14 (beluister dit fragment)
Sjtil Waek. Haofhuunj höbbe get verwejd.
De nach is sjtil wie wit vers um wäörd gezejd.
Lena haet zien siefers neet mie op ein lien.
Ze danse häöm ein sóm die neet besjteit -
zčk neet waat ich neet weite wil zčk det de weit
gemale sjteit en sjtaok d’n aove heit.
Ouch lčtters laote los. Het dörf neet te kieke
wit: bie de miemerte ligke lieke
de sjeut kónne klamp in Pruses zien.
Einen helle sjeut en dan de mietraljeur.
Joedas vergriep zich aan Moder Aerd, sjeur
op sjeur gróndj äöpent zich, lang gevange water
sjpringk of ’t de vogel haet - Almans
Griep is binne, moere waege wie dennetuup
graver danse, waem zich noe neet baejt zuup.
Zoe góng ‘t te seil doe die nach -
ónger ‘t völsel hauw zich get verlag.
Bös doe det pap - en die leier, det laok
doe nooms ein sjpraot weg det ich neet nao baove,
bön ich daodoor bie de gróndj gebleve?
En det kalle: wies wo gesjreve sjteit
wie linje vleugels aan häör zäödjes sjaffe
(nae nemes heurt mich euver adeleer),
dan klaatse ze neet módderneer
vertratsj bezeik door diekköp, nae ze drieve
wientempelend wied op Prusewindj de wigwams
binne, kan ich get van hoger honing sjrieve.
O geef - sjreef eine neet van ós - ons
minitieuze allochtone poëzie: zie
Kraaspievig vras Deur de holk mit de bor.
Mer mer zag d’r zoe zef in ’t zerkoes
en wie ein wab waekelde perding de woes
sjoestershennif en sjpor in de metor.
Ao Neel, leef gezjwuulke langs drie en dor,
dien blauw drefkes en de danj in de goes.
Leve de Sjpčk en Azeraoj ouch toes,
ich gluif det nieks in de vroe wie hoe sor.
Num Peries gries wie ein nom op de han.
Hollywood: mifse plik tikkim do ran,
lobief ho daore meuf, ep lep keplaon.
De sjeper keimp de kletskop van de maon,
de sjötterie maak kiendjes in ’t kaore.
Borkdoezig kaerbuif: dao bön ich gebaore.
nee_16 (beluister dit fragment)
Mer ich mót zčgke doe höbs de bčste weit
gezejd in die van dich, dien wäörd ze gaon
wie ges, gans oet de Ef J.N. keplaon
verraoje krek wie dich geviemp gesjtamp
hae krejde dich neet voert en in ‘t kamp
haet hae de Paose nag belaef aeve
Ingelse gezeen, doe woor zie laeve
wies de lčste lčtter oetgedich
ein hampel kaaf klóm nao die gerich
mit midde d'rin ‘t heiligs Alleswaord:
hae brook zien sjaemel bufkes brood
goof ‘t grótste deil de wichter die de dood
neet kóste en - zag hae - neet hove kinne.
Noe zit ich kaal euver d’n drej van ‘t laeve
wäörd en höt belaoke graaf naeve
opgesjöp mit moos, naeve ‘t deep
det hoger hoot te zien mer nemes reep,
mikkeman waat mót ich nag mit wäörd,
ich klap ze roeps biejein, kóm hoezersjpoes
doe sjtroelp, gemke watersjlouk
Bouk van Dulmen ziene tesseplak, rouk
van bonesjtreu, paerskoe veur de wolkeploog
en oos Toos in det haemp det geine zoog.