21 03 2001 Provinciale Zeeuwse Courant

Consulent streektaal pioniert in de polder

door Marco Evenhuis

Nog even en na Groningen, Drenthe, Overijssel en Limburg kent ook de provincie Zeeland een streektaalconsulent. De procedure om zo`n consulent aan te stellen verkeert in een vergevorderd stadium en naar verwachting zal het dan ook niet lang meer duren voordat de nieuwe consulent aan Zeeland kan worden voorgesteld.

Hetzelfde gebeurde enkele weken geleden in Limburg, waar na veel getouwtrek neerlandicus dr. Pierre Bakkes als streektaalfunctionaris werd aangesteld. Bakkes is per 1 maart in deeltijd aan de slag gegaan. Binnen enkele maanden wordt dat een voltijdsfunctie. Bakkes zou in zijn werk moeten worden bijgestaan door een nog samen te stellen Road veur `t Limburgs.
Toen zijn benoeming bekend werd, stortten de regionale media in Nederlands én Belgisch Limburg zich over de 59-jarige leraar Taalkunde aan de lerarenopleiding in Sittard. In de artikelen die over zijn aanstelling verschenen, geeft Bakkes duidelijk weer wat hij denkt dat er van een streektaalfunctionaris verwacht wordt. Een en ander is ook voor Zeeland interessant, omdat veel mensen hier nog amper een idee hebben wat ze zich bij een streektaalconsulent moeten voorstellen.
Bakkes vat zijn taak samen als `alles wat de status van het Limburgs kan verhogen`. Hij wil mensen duidelijk maken wat er allemaal is en wat er allemaal kan met de streektaal. ,,Mensen de rijkdom, de levendigheid, de veelzijdigheid van de taal laten zien, laten ondervinden. En dan maar hopen dat ze het oppikken, er ook iets mee doen. Niet uit chauvinisme of uit dwarsliggerij, maar vanuit de overtuiging dat het Limburgs, hun taal, de moeite waard is``, zo noemt hij het zelf in Dagblad de Limburger.
De taak die hij officieel opgelegd krijgt is het stimuleren van de belangstelling voor de Limburgse taal. Een eerste voorwaarde daarvoor is wel een breed draagvlak bij het publiek creëren. En daar is Bakkes in Limburg, met zijn net als in Zeeland zo verdeelde streektaalwereldje, wel even zoet mee.
Praktisch gezien denkt Bakkes aan het initiëren en zo nodig zelf uitvoeren van projecten op het gebied van literatuur (mensen aan het lezen en schrijven krijgen), onderwijs (kadercursussen Limburgs voor onderwijsmensen, uiteindelijk zelfs `n speciale onderwijsakte Limburgs) en jongeren (workshops met bekende Limburgers). Zelfs een lobby voor tweetalige plaatsnaamborden sluit hij niet uit: `Waarom niet? Je moet niet te flauw doen met het etaleren van je taal. Laat maar zien dat we in Limburg tweetalig zijn. Dat we onze taal serieus nemen`.

Road
Om Bakkes in zijn werk bij te staan wordt er een taaladviescommissie opgericht. Een klankbordgroep, die in staat is om bijvoorbeeld ideeën van Bakkes te toetsen. Die zogenaamde `Road veur `t Limburgs` zal gaan bestaan uit een kleine groep deskundige mensen, die worden voorgedragen door de verschillende Limburgse streektaalorganisaties. Een idee dat in Zeeland zeker navolging verdient.
De nieuw aan te stellen Zeeuwse streektaalconsulent doet er goed aan het wiel niet opnieuw te gaan uitvinden. In Groningen bestaat de functie bijvoorbeeld al zeventien jaar. En in die zeventien jaar heeft men uiteraard heel wat ervaring opgedaan. Maar ook met gebruik van de kennis die elders al eerder is verzameld, blijft het voor de Zeeuwse streektaalconsulent pionieren in de polder. De functie is tenslotte nieuw en niet in detail omschreven.
Bakkes tenslotte over wat hij de komende jaren verwacht te doen: ,,Veel met mensen praten, naar mensen luisteren, leren. Projecten opzetten. En stoken, blijven stoken. Altijd en overal mensen aan hun eigen taal blijven herinneren. De bakker op de hoek zover krijgen dat hij zijn broodjes en gebak ook in het Limburgs aanprijst. Van die dingen. Taal is een eindeloos thema.``