08 05 2003 Dagblad De Limburger

Limburghuis gaat niet door

MAASTRICHT _ Het Limburghuis, waarin vijf grote Limburgse instellingen die zich bezighouden met Limburgse geschiedenis en Limburgensia zouden moeten gaan samenwerken, komt er niet. Na bijna vijf jaar voorbereiding zijn de partijen er niet in geslaagd op een lijn te komen, zo constateren Rijk en gemeente Maastricht.

De Limburgse gedeputeerde M. Eurlings (Cultuur, CDA) gaat nu op zoek naar alternatieven. Eurlings betreurt het niet doorgaan van het Limburghuis. De provinciebestuurder ziet het nog steeds als de beste oplossing voor het geschiedenisonderzoek en -onderwijs in Limburg.

Over de redenen van het mislukken wil hij zich niet uitlaten, zegt een provinciewoordvoerder. Projectcoördinator Ma Oeh Pe van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen die als zegsman voor de instellingen optreedt, was gisteren niet bereikbaar.

In 1998 verscheen de nota Cultuur leeft in Limburg. Daarin werd gesteld dat de cultuurhistorie, volkshistorie en streektaal van Limburg voor een breed publiek toegankelijk gemaakt zouden moeten worden.

Om dat te realiseren zou er een Limburghuis moeten komen. Hierin zouden het Sociaal Historisch Centrum Limburg (SHCL), het Limburgs Geschied- en Oudheidkundig Genootschap LGOG, de dialectvereniging Veldeke, het provinciaal Rijksarchief en het gemeentearchief Maastricht moeten gaan samenwerken. Als eerste aanzet zouden de beide archieven moeten gaan fuseren. Alle betrokken partijen sloten een intentieovereenkomst om het plan handen en voeten te geven. Datzelfde jaar werd door de provincie en de Universiteit Maastricht een voorbereidingscommissie geïnstalleerd. Kort nadat de nota verscheen, lanceerde het Rijk plannen om in alle provincies dergelijke historische centra te gaan vormen.

In mei 2001 werden de eerste plannen voor het Limburghuis met veel vlagvertoon naar buiten gebracht. Per 1 januari 2003 zou, zo werd beloofd, iedere Limburger van achter zijn computer onderzoek kunnen gaan doen naar genealogie, de geschiedenis van zijn woonhuis of de streektaal die hij spreekt. Een nieuw historisch centrum zou op een digitale manier toegang gaan bieden tot een groot aantal archieven en historische bronnen in de provincie. Voor het centrum, het eerste van deze omvang in Nederland, werd ruim vijf miljoen gulden (circa 2,5 miljoen euro) uitgetrokken. Het moest intrekken bij het huidige Rijksarchief Maastricht.

Met de bundeling van middelen en menskracht wilden de initiatiefnemers een einde maken aan de bestaande versnippering van historisch onderzoek en onderwijs in de provincie. Het geld dat door het samengaan bespaard zou worden, zou gebruikt moeten worden om de kwaliteit van de dienstverlening te verbeteren.

Het is er allemaal niet van gekomen. Het bleek niet mogelijk alle partijen op een lijn te krijgen.

NvdR AGL:

Over het geharrewar en gestuntel rond het Limburghuis vindt u meerdere stukken in ons archief, o.m. de intentieverklaring . Ook de ultieme (en mislukte) lijmpoging die PvdA-kopstuk Thijs Wöltgens in 2001 in opdracht van de provincie ondernam staat hier beschreven. (stuk 1, stuk 2, stuk 3).
Verder nog een paar artikels over het getouwtrek tussen Maastricht en Venlo over dit Limburghuis. (Artikel 1, Artikel 2).